رباعیات — دیوان اشعار فیض کاشانی
فهرست شعرها
- رباعی شمارهٔ ۱ — ای حسن تو جلوه‌گر ز اسما و صفات
- رباعی شمارهٔ ۲ — در عهد صبی کرد جهالت پستت
- رباعی شمارهٔ ۵ — دانی ز چه عشق گلرخان مطلوبست
- رباعی شمارهٔ ۴ — دیدم دیدم که معرفت توحید است
- رباعی شمارهٔ ۶ — ای فیض غم زیان هر سودت هست
- رباعی شمارهٔ ۳ — این جان تو عاقبت ز تن خواهد جست
- رباعی شمارهٔ ۱۱ — جان را در اشک شست و شو باید کرد
- رباعی شمارهٔ ۱۳ — ای خسته ترا آن سر کو میسازد
- رباعی شمارهٔ ۱۲ — با وصل تو دست در کمر نتوان کرد
- رباعی شمارهٔ ۸ — سر خاک شد و نقش خیال تو نرفت
- رباعی شمارهٔ ۷ — تا چند ز آب و نان سخن خواهی گفت
- رباعی شمارهٔ ۱۴ — این گلشن دهر عاقبت گلخن شد
- رباعی شمارهٔ ۹ — تن را بگذار تا شوم من جانت
- رباعی شمارهٔ ۱۰ — ای فیض بسی موعظه گفتی به عبث
- رباعی شمارهٔ ۱۸ — یا رب تو مرا به خواهش من مگذار
- رباعی شمارهٔ ۱۷ — دیدم دیدم که هر چه دیدم حق بود
- رباعی شمارهٔ ۱۹ — در گوشهٔ انزوا خزیدن خوش تر
- رباعی شمارهٔ ۲۰ — زین دار فنا پای کشیدن خوشتر
- رباعی شمارهٔ ۲۱ — یا رب تو مرا بکردهٔ زشت مگیر
- رباعی شمارهٔ ۱۵ — ایمان درست عشق کیشان دارند
- رباعی شمارهٔ ۲۲ — گه در غزلم سخن کشد جانب راز
- رباعی شمارهٔ ۱۶ — شادم که غمت همره جان خواهد بود
- رباعی شمارهٔ ۲۸ — در راه طلب تمام دردم دردم
- رباعی شمارهٔ ۲۳ — ای فیض بیا دلی به دریا انداز
- رباعی شمارهٔ ۲۷ — با من بودی منت نمی‌دانستم
- رباعی شمارهٔ ۲۵ — مغرور بعلم خود مشو مست مباش
- رباعی شمارهٔ ۲۹ — از غیب رسد، بدل سروشی هر دم
- رباعی شمارهٔ ۲۶ — از عشق مجاز گویمت چیست غرض
- رباعی شمارهٔ ۲۴ — خود را بمحیط خطر انداز و مترس
- رباعی شمارهٔ ۳۰ — از لذت عیش اینجهان سرد شدم
- رباعی شمارهٔ ۳۷ — کو همت عالئی که تا پست شوم
- رباعی شمارهٔ ۳۳ — دیدم دیدم که هرچه کردم کردم
- رباعی شمارهٔ ۳۶ — کی باشد و کی بحال خود پردازم
- رباعی شمارهٔ ۳۸ — حیران خودم که از کجا می‌آیم
- رباعی شمارهٔ ۳۲ — اینجا پاداش هر چه کردم دیدم
- رباعی شمارهٔ ۳۱ — از صحبت خلق سخت دلتنگ شدم
- رباعی شمارهٔ ۳۴ — یکچند بگرد خویشتن گردیدم
- رباعی شمارهٔ ۳۵ — در بحث بسی بگفتگو پیچیدم
- رباعی شمارهٔ ۴۱ — ای فیض بیا که عزم میخانه کنیم
- رباعی شمارهٔ ۴۲ — نیک است بکس بخویش نیکی کردن
- رباعی شمارهٔ ۴۶ — مهرت به سرشته حق در آب و گل من
- رباعی شمارهٔ ۴۵ — شادی و طرب به غم سرائی میکن
- رباعی شمارهٔ ۴۳ — ای فیض بس است آنچه خواندی بس کن
- رباعی شمارهٔ ۴۰ — از شرم گناه شاید از خون گریم
- رباعی شمارهٔ ۳۹ — از نور نبی واقف این راه شدیم
- رباعی شمارهٔ ۴۴ — ای فیض بیا بجانب حق رو کن
- رباعی شمارهٔ ۴۸ — دیدیم جمال لا اله الا الله
- رباعی شمارهٔ ۵۱ — تو یار مرا ندیده‌ای معذوری
- رباعی شمارهٔ ۵۰ — یا رب جان را غذای دانش دادی
- رباعی شمارهٔ ۵۳ — ملا به تو بحث و گفتگو ارزانی
- رباعی شمارهٔ ۴۷ — مستم ز ندای لا اله الا هو
- رباعی شمارهٔ ۵۴ — ای نسخهٔ اصل خوبی و یکتائی
- رباعی شمارهٔ ۵۲ — نی اهل دلی که بشنوم زو رازی
- رباعی شمارهٔ ۴۹ — ای فیض بسی موعظه گفتی گفتی
- رباعی شمارهٔ ۵۵ — ای حسن تو مجموعهٔ هر زیبائی