رباعی شمارهٔ ۲۳ فیض کاشانی
فیض کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای فیض بیا دلی به دریا انداز
زین پستی خویش را به بالا انداز
یعنی ز کمال هر چه اندوخته ای
از سر بردار و بر ته پا انداز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از شاعر درخواست میکند که به زندگی و احساساتش عمق بیشتری ببخشد و از محدودیتهای خود رهایی یابد. او از فیض میخواهد که دل را به دریا بیندازد، یعنی از خودگذشتگی و عشق عمیق کند. در نهایت، او به این نکته اشاره میکند که باید کمالات و اندوختهها را فراموش کرده و با تواضع به زندگی نگاه کند.