رباعی شمارهٔ ۲۹ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به وصف حالتی روحانی و الهامی می‌پردازد که هر لحظه به دل او می‌رسد. او می‌گوید که هر دم صدای سروش به گوشش می‌رسد و این صدا می‌تواند هم غم‌انگیز و هم شاد باشد. این احساسات مانند نیش و نوشی هستند که هر لحظه تجربه می‌کند.