رباعی شمارهٔ ۳۱ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از احساس دل‌تنگی و ناراحتی خود صحبت می‌کند. او به دنبال صفات خوب و زیبا در دیگران بوده، اما در نهایت تنها به نام‌های زیبا و بی‌معنا برخورد کرده که باعث احساس شرمندگی و ننگ برای او شده است.