رباعی شمارهٔ ۴۷ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشق و شوق به حقیقتی عمیق به نام "لا اله الا هو" سخن می‌گوید. او به حالتی مست و غرق در این حقیقت اشاره دارد و وجود خود را به واسطه این عشق توصیف می‌کند. تمام وجود او فدای این اندیشه است و به نوعی شوق و عشق عمیق به یکتایی معبود را به تصویر می‌کشد.