رباعی شمارهٔ ۵۲ فیض کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر دلتنگی خود را بیان می‌کند و از نبودن یک همدم و دوست هم‌دل شکایت دارد. او می‌گوید که در این عالم مادی، چطور می‌تواند پرواز کند و به عالم های دیگر برود، در حالی که کسی را برای گوش‌دادن به رازهایش ندارد.