خلقت انوار چهارده معصوم(علیهم السلام) فیض کاشانی
فیض کاشانی / قصاید / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از چارده ولیِّ مسمی به هفت اسم
سبع المثانئی که ز قرآن نشد جدا
از مخزن حقایق ارواح رو نمود
انوارشان یکی نه و نی هم ز هم جدا
یک نور بود گشته در اشباح چارده
بگرفته جا به عرش برین بیشتر ز جا
پیدا شد از اشعه انوار پاکشان
ارواح شیعه صف زده در عرش جابجا
در شیعه قدیم نبیون و سابقون
در شیعه حدیث پسینان اولیا
آنگه سماء و ارض و ملائک پدید شد
هر یک گرفته جای خود از عرش تا ثری
اول کسی که حمد و ثنای خدای گفت
تسبیح و حمد صانع بیچون و بیچرا
نور محمدی به زبان فصیح گفت
آن چارده بدند از ایشان شد ابتدا
پس اهلبیت جمله به تسبیح آمدند
سفتند دُرِّ حمد خداوند کبریا
بودند در سپاس منزه ز حرف و صوت
بودند در ستایش بیزحمت هجا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، به معرفی چهارده معصوم (علیهم السلام) و جایگاه آنها در عالم هستی پرداخته شده است. این چهارده معصوم به عنوان نور واحدی معرفی میشوند که در اشکال مختلف خود را نمایان میسازند. از جمله ویژگیهای آنها، نورانیتشان و جایگاه رفیع آنها در عرش الهی ذکر شده است. همچنین، ارتباط آنها با دلایل و نشانههای الهی و تسبیح و حمد خداوند مورد تأکید قرار گرفته است. این متن در واقع پاسخی به اهمیت و مقام اهل بیت (علیهم السلام) و نقش آنها در جهان آفرینش به شمار میرود.