نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

خلقت انوار چهارده معصوم(علیهم السلام) فیض کاشانی

فیض کاشانی / قصاید / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از چارده ولیِّ مسمی به هفت اسم

سبع المثانئی که ز قرآن نشد جدا

از مخزن حقایق ارواح رو نمود

انوارشان یکی نه و نی هم ز هم جدا

یک نور بود گشته در اشباح چارده

بگرفته جا به عرش برین بیشتر ز جا

پیدا شد از اشعه انوار پاکشان

ارواح شیعه صف زده در عرش جابجا

در شیعه قدیم نبیون و سابقون

در شیعه حدیث پسینان اولیا

آنگه سماء و ارض و ملائک پدید شد

هر یک گرفته جای خود از عرش تا ثری

‏اول کسی که حمد و ثنای خدای گفت

تسبیح و حمد صانع بی‏چون و بی‏چرا

نور محمدی به زبان فصیح گفت

آن چارده بدند از ایشان شد ابتدا

پس اهلبیت جمله به تسبیح آمدند

سفتند دُرِّ حمد خداوند کبریا

بودند در سپاس منزه ز حرف و صوت

بودند در ستایش بی‏زحمت هجا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن، به معرفی چهارده معصوم (علیهم السلام) و جایگاه آنها در عالم هستی پرداخته شده است. این چهارده معصوم به عنوان نور واحدی معرفی می‌شوند که در اشکال مختلف خود را نمایان می‌سازند. از جمله ویژگی‌های آنها، نورانیت‌شان و جایگاه رفیع آنها در عرش الهی ذکر شده است. همچنین، ارتباط آنها با دلایل و نشانه‌های الهی و تسبیح و حمد خداوند مورد تأکید قرار گرفته است. این متن در واقع پاسخی به اهمیت و مقام اهل بیت (علیهم السلام) و نقش آنها در جهان آفرینش به شمار می‌رود.