امتیاز شیعیان اهل بیت فیض کاشانی
فیض کاشانی / قصاید / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در گوش شیعه چون ز ثناشان صدا رسید
برداشتند نغمه بر آثار آن صدا
پیچید بانگ غلغل تسبیح خاصگان
در بارگاه قدس به اصناف نغمهها
تسبیح حمد زمره انوار شد بلند
افتاد در ملائکه آن غلغل و ندا
گفتند کیست حامد و تسبیح بهر چیست
آمد ندا که صدرنشینان کبریا
تسبیح میکنند خدای مجید را
از هرچه نیست ذات مقدس بدان سزا
توحید میکنند و ثنا و سپاس و حمد
وصفش به آن که هست منزه ز وصفها
چون این ندا رسید به گوش ملائکه
پس جملگی زبان بگشادند در ثنا
کردند اقتباس ز تسبیح خاصگان
شد مکتب ملائکه را قوم اوستا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف ستایش و تسبیح شیعیان و ملایکه می‌پردازد. وقتی صدای ثنای شیعه به گوش می‌رسد، نغمه‌ای از آن برمی‌خیزد و بانگ تسبیح خاصان در بارگاه قدس پیچیده می‌شود. ملایکه متوجه این حمد و ثنای خداوند می‌شوند و از آن می‌پرسند. جوابی که به آنها داده می‌شود، حاکی از این است که موحدان و حامدان در حال ستایش خداوند مجید هستند. در این لحظه، همه ملایکه به زبان می‌آورند و به تسبیح خدا می‌پردازند و در نتیجه این امر، مکتب آنها به نوعی به قوم اوستا مشابهت پیدا می‌کند.