غزل شمارهٔ ۳۳۰ فروغی بسطامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به توصیف احساسات عمیق خود نسبت به یک معشوق می‌پردازد. او می‌گوید که امشب، معشوق را زیباتر از ماه می‌بیند و در نتیجه اشتباهاتی در نسبت به او داشته است. او با ابراز اشتیاق برای دیدن چهره معشوق، از شب تا صبح به یاد او بوده و تمام افکارش معطوف به اوست. شاعر همچنین از تیر غمزه معشوق و تأثیر آن بر خود صحبت می‌کند و می‌گوید که برای یک نگاه از او، سختی‌های زیادی را تحمل کرده است. در بخش پایانی، او به بخشش گناهانش امیدوار است و عشقش را به مانند یک شاه توصیف می‌کند که باعث افتخار اوست. شاعر با اشاره به ناصرالدین‌شاه، تاکید دارد که عشقش به او همچون سلطنتی با ارزش است.