رباعی شمارهٔ ۱۴ فروغی بسطامی
فروغی بسطامی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بگذار که خویش را به زاری بکشم
مپسند که بار شرمساری بکشم
چون دوست به مرگ من به هر حال خوش است
من نیز به مرگ خود به هر حال خوشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگرچه نمی‌خواهد به زاری و اندوه بپردازد، اما تحمل بار شرمساری برایش دشوار است. همچنین بیان می‌کند که اگر دوستی از مرگ او خوشحال باشد، او هم به مرگ خود راضی است و این نشان‌دهنده تنهایی و ناامیدی اوست.