نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۶ فروغی بسطامی

فروغی بسطامی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بگذار که تا می خورم و مست شوم

چون مست شوم به عشق پا بست شوم

پابست شوم به کلی از دست شوم

ار مست شوم نیست شوم، هست شوم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف حالتی از مستی و عشق می‌پردازد. او می‌گوید که با نوشیدن و مست شدن، خود را به عشق می‌سپارد و به نوعی از خود بی‌خود می‌شود. در نهایت، این حالت مستی او را به نقطه‌ای می‌رساند که نه تنها از خود فاصله می‌گیرد بلکه به یک دنیای دیگری وارد می‌شود.