شمارهٔ ۱۱ فروغی بسطامی
فروغی بسطامی / تضمین‌ها / وزن: مفعول مفاعیل فاعلاتن
دوشینه که آن ماه مشک مو را
در خانه کشیدم به صد بهانه
این بیت ملک در خیالم آمد
خون دلم از دیده شد روانه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به یاد یک ماه زیبا و دلخواه می‌افتد که در خانه‌اش حضور داشته است. او با بهانه‌های مختلف به آن فکر می‌کند و در حالی که این تصویر در ذهنش شکل می‌گیرد، احساس درد و ناراحتی عمیقی به او دست می‌دهد و اشک‌هایش جاری می‌شود.