نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ فضولی

فضولی بغدادی / مقطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

ای که از جهل مقید شده بر صورت

این صفت در روش اهل خرد بی معنیست

هر که شد واله صورت بهوای دل خود

هیچ گه ملتفت معرفت معنی نیست

هست طفلی که بتعلیم معلم ز کتاب

خواند خط لیک ندانست که مضمونش چیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد جهل و superficiality می‌پردازد. شاعر می‌گوید کسانی که فقط به ظاهر و شکل توجه دارند، از درک عمیق و معنای واقعی دور هستند. شخصی که فقط تحت تأثیر ظاهر چیزی باشد، هرگز به معرفت و فهم حقیقی نمی‌رسد. همچنین اشاره‌ای به یادگیری سطحی کودکانه دارد که بدون درک مفهوم، فقط به خواندن خط پرداخته است. به طور کلی، متن به اهمیت شناخت عمیق و فهم معانی واقعی زندگی تأکید می‌کند.