شمارهٔ ۳۰ فضولی
فضولی بغدادی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بر هر چه دل نهادم و گشتم اسیر آن
چون اشتداد الفت من دید روزگار
از من ربود و سوخت دلم را بداغ هجر
گفت این سزای آنکه نهد دل بمستعار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و رنج دلbroken است. شاعر از گرفتار شدن در عشق و تأثیرات منفی آن سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که عشقش به او آسیب زده و به خاطر غم فراق از محبوبش، دلش سوخته است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که نتیجه عشق بی‌پایه و بی‌وفا، رنج و عذاب است.