شمارهٔ ۴۵ فضولی
فضولی بغدادی / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
اگر چه داشت ز کیفیت جمیع لغت
خبر ز غایت عرفان صفای طبع نبی
شرف نگر که فرستاد حضرت ایزد
ز بهر نسبت ذاتش کلام را عربی
بعلم اوست معاصی جهالت بوجهل
بنور اوست مقارن شرار بولهبی
کمال معجزش این بس که علم و حکمت او
ز علم و حکمت انسان نبود مکتسبی
ظهور کرد وجودش که بود محض ادب
از آن گروه که بودند محض بی ادبی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به کیفیت و ویژگی‌های لغات و عرفان نبی اشاره می‌کند و اهمیت زبان عربی را که از سوی خداوند نازل شده می‌ستاید. او بر این باور است که علم و حکمت نبی از کودکی به دست نیامده و محض ادب و بزرگی خداوند است. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که ظهور نبی، نماد ادب و بزرگی است و او از گروهی که بی‌ادب بودند، برگزیده شده است.