شمارهٔ ۴۱ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به فلک (زمان یا سرنوشت) اعتراض می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس از شرّ تو در امان نیست. او از فلک می‌خواهد بگوید چه تدبیری باید بیندیشد که به او آسیبی نرسد. فلک در پاسخ می‌گوید که او بی‌گناه است و نباید متعرض او شود. شاعر تأکید می‌کند که او کسی نیست که بی‌دلیل رنج دیگری را برتابد و از فلک می‌خواهد که به بی‌دلیل اذیتش نکند. اگر فلک بخواهد او را رنجانی کند، بهتر است بر دنیا دل نبندد و از عواقب آن پرهیز کند. او همچنین ذکر می‌کند که نباید به مقام و منصب وابسته باشد و از درد دل درباره‌اش نگران شود. شاعر در پایان به پاکان اشاره می‌کند و می‌گوید که باید به حقوق یکدیگر احترام گذاشت.