شمارهٔ ۸ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر اندوه و تنهایی شاعر است که در گوشه عزلت به سر می‌برد. او معتقد است که بودن در تنهایی و فاصله گرفتن از همنشینی با دیگران، بهتر از همصحبتی با افرادی است که همواره یا از زندگی مرفه صحبت می‌کنند یا مدام از مشکلات و سختی‌های خود شکایت می‌نمایند. شاعر در جستجوی همدمی است که خالی از دغدغه‌های مادی و دنیوی باشد و بتواند از این دو ماجرای تکراری رهایی یابد.