شمارهٔ ۹ فضولی
فضولی بغدادی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای غره بر لطافت حسن و جمال خود
آیا چرا جنون تو بر عقل غالب است
شان تو مستعد کمالات معنوی
ذات تو مستحق علو مراتب است
در قید حسن صورت فانی چه فایده
کسب کمال کن که ترا آن مناسب است
گیرم که صبح روز جوانیست حسن تو
نور بقا مجوی ز صبحی که کاذب است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت ظاهری فردی اشاره می‌کند و می‌پرسد چرا این زیبایی بر عقل او غلبه کرده است. او می‌گوید که این شخص ظرفیت بالایی برای کمالات معنوی دارد و ذاتش شایسته ارتقاء و رشد است. شاعر تاکید می‌کند که زیبایی ظاهری که در نهایت زودگذر است، فایده‌ای ندارد و بهتر است به کسب کمال‌های واقعی بپردازد. همچنین به او یادآوری می‌کند که جوانی و زیبایی مانند صبحی کاذب است و نباید به آن تکیه کرد.