شمارهٔ ۱۰۲ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از شمع عشق سخن می‌گوید که او را بی‌قرار و سرگردان کرده است. شاعر احساس می‌کند که هر لحظه دلش را می‌رباید و بهانه‌ای برای دلتنگی و ناامیدی برای او ایجاد می‌کند. این ابیات نشان‌دهنده احساس عاشقانه و در عین حال تلخی از بی‌قراری و دوری از معشوق است.