رباعیات — دیوان اشعار فارسی فضولی

فضولی بغدادی / دیوان اشعار فارسی

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۴ — عشق تو که آزرد دل زار مرا
• شمارهٔ ۳ — گر اهل دلی بده رضایی بقضا
• شمارهٔ ۲ — ای معرفتت وسیله خلقت ما
• شمارهٔ ۵ — ای شیفته عشق تو جان و دل ما
• شمارهٔ ۱ — ای کرده بلطف خود مکرم ما را
• شمارهٔ ۶ — ای زلف تو سرمایه رسوایی ما
• شمارهٔ ۱۱ — بخرام که بینم قد رعنای ترا
• شمارهٔ ۱۳ — کام دل زار ما روا کن یارب
• شمارهٔ ۱۴ — آن راهنمای عجم و ترک و عرب
• شمارهٔ ۱۲ — سودای سر زلف تو دارم همه شب
• شمارهٔ ۹ — در جان غم عشق تو نهانست مرا
• شمارهٔ ۱۰ — تا گشت دل زار ز دلدار جدا
• شمارهٔ ۷ — ماییم که نیست هیچ کس همدم ما
• شمارهٔ ۸ — عمریست که باز عشق یارست مرا
• شمارهٔ ۱۷ — ای دل اگرت هوای این درگاه است
• شمارهٔ ۱۸ — حسنت که ز کاکل علم افراشته است
• شمارهٔ ۱۶ — آیین وفا ز ماه رویان مطلب
• شمارهٔ ۱۵ — نگشاد بپرسش من آن دلبر لب
• شمارهٔ ۲۰ — مشتاق وصال تو کسی نیست که نیست
• شمارهٔ ۱۹ — آن شوخ که دل خراب نظاره اوست
• شمارهٔ ۲۲ — ای مشک اسیر گیسوی خم بخمت
• شمارهٔ ۲۱ — آسوده کربلا بهر فعل که هست
• شمارهٔ ۲۴ — عمرم بطلب کاری صانع بگذشت
• شمارهٔ ۲۷ — تا سلسله عاشقی ما برپاست
• شمارهٔ ۲۵ — گر یار جفاکار و گر عربده جوست
• شمارهٔ ۲۶ — هر دلبر پر جفا که در عالم هست
• شمارهٔ ۲۳ — ای نخل ریاض کامرانی قلمت
• شمارهٔ ۳۰ — دنیا نه مقام ذوق و عیش و طرب است
• شمارهٔ ۲۸ — انجام وجود اهل عالم عدم است
• شمارهٔ ۲۹ — کار دلم از عشق تو انجام نیافت
• شمارهٔ ۳۴ — هستی بوجود تو دلیلیست صریح
• شمارهٔ ۳۷ — هر دم بدلم فرخ بتی می آرد
• شمارهٔ ۳۵ — ای دل بگذر ز تنگنای این کاخ
• شمارهٔ ۳۶ — تا دل ز غم هجر پریشان نشود
• شمارهٔ ۳۱ — آن ماه که نور چشم اهل نظر است
• شمارهٔ ۳۲ — ای ملک تو فارغ از شریک و وارث
• شمارهٔ ۳۳ — ای امر تو عقد بند پیوند مزاج
• شمارهٔ ۳۸ — یارم گره از کار بافغان نگشاد
• شمارهٔ ۴۲ — عاشق همه دم زار و حزین می باشد
• شمارهٔ ۴۰ — روزی که ز هر چه هست آثار نبود
• شمارهٔ ۴۶ — نقاش ازل که صورت یار کشید
• شمارهٔ ۴۵ — جانانه بچشم ما در اطوار وجود
• شمارهٔ ۴۴ — سید باید چنان که باید باشد
• شمارهٔ ۴۱ — چون لاله پریرم آتشی در دل بود
• شمارهٔ ۴۳ — سادات که نور دیده و تاج سرند
• شمارهٔ ۳۹ — حکم ازلم اسیر رفتار تو کرد
• شمارهٔ ۴۸ — هر چند که خواستیم از دوست مراد
• شمارهٔ ۴۹ — ای بر دل زارم از تو آزار لذیذ
• شمارهٔ ۵۰ — آمد دم آنکه جنبش باد بهار
• شمارهٔ ۵۴ — پیوسته فلک با قران اختر
• شمارهٔ ۵۱ — گل خرگه سبزه غنچه زد در گلزار
• شمارهٔ ۵۲ — چون کلک ازل زد رقم نقش نگار
• شمارهٔ ۴۷ — تا چند مرا آتش دل تاب دهد
• شمارهٔ ۵۳ — بنمود رخت بنفشه باغیست مگر
• شمارهٔ ۵۸ — فریاد که دور فلک شعبده باز
• شمارهٔ ۵۶ — جانانه طلب می کنی از جان بگذر
• شمارهٔ ۵۷ — ای بر همه عالم در احسان تو باز
• شمارهٔ ۶۲ — تن سوخت دلم مایل یارست هنوز
• شمارهٔ ۶۰ — از سیمبران وفا ندیدم هرگز
• شمارهٔ ۵۵ — شمشاد که گشتست بقد تو اسیر
• شمارهٔ ۶۱ — ای ریخته خونم بدو چشم خونریز
• شمارهٔ ۵۹ — فریاد ز دست فلک سفله‌نواز
• شمارهٔ ۶۷ — از سخت دلی بر دل این محنت کش
• شمارهٔ ۶۸ — ای قصر وجودم باساس اخلاص
• شمارهٔ ۶۳ — ز اشکم غم یار می توان کرد قیاس
• شمارهٔ ۶۹ — ای بر همه اتباع فرمان تو فرض
• شمارهٔ ۶۵ — چون برگ گلست روی نیکوی تو خوش
• شمارهٔ ۶۶ — سروی که شدم ربوده رفتارش
• شمارهٔ ۷۰ — ای در دل ما ز ذوق قرب تو نشاط
• شمارهٔ ۶۴ — ای حلم تو طالب رضای همه کس
• شمارهٔ ۷۸ — علم و ادبست مایه عز و شرف
• شمارهٔ ۷۲ — سوز دل خود می کنی اظهار ای شمع
• شمارهٔ ۷۴ — ای کرده بصد خون جگر جمع متاع
• شمارهٔ ۷۵ — عمریست که از بنفشه و سنبل باغ
• شمارهٔ ۷۱ — ای سر محبت تو در جان محفوظ
• شمارهٔ ۷۶ — دور از رخ او نمی کنم رغبت باغ
• شمارهٔ ۷۳ — داری همه شب دیده بیدار ای شمع
• شمارهٔ ۷۷ — صد شکر که خاک طینتم یافت شرف
• شمارهٔ ۸۲ — هر سبزه تر که سر زدست از دل خاک
• شمارهٔ ۸۴ — ای ماه رخت شمع شبستان خیال
• شمارهٔ ۸۶ — در پرده شدی پرده فتاد از کارم
• شمارهٔ ۸۵ — چون دید مرا مایل زلف و خط و خال
• شمارهٔ ۷۹ — عمریست ترا عزیز طبعیست لطیف
• شمارهٔ ۸۰ — کار دو جهان ز عشق دارد رونق
• شمارهٔ ۸۱ — با دیده اشکبار باید عاشق
• شمارهٔ ۸۳ — ما را هدف تیر بلا کرد فلک
• شمارهٔ ۸۹ — در دل غم یاریست که من می دانم
• شمارهٔ ۹۰ — داغ غم هجران تو در جان دارم
• شمارهٔ ۸۷ — در صورت اگر طالب معشوق و مییم
• شمارهٔ ۹۳ — خوش آن که دمی با تو کنم سیر چمن
• شمارهٔ ۹۲ — چشمی بگشا حال دل زارم بین
• شمارهٔ ۹۱ — یارب دل تیره ام منور گردان
• شمارهٔ ۸۸ — صد شکر که زهاد بداندیش نه ایم
• شمارهٔ ۹۴ — ماهی که شدم واله رخساره او
• شمارهٔ ۱۰۲ — تا چند ای شمع عشق بی قرارم سازی
• شمارهٔ ۹۷ — گر طالب آرام دلی کام مجو
• شمارهٔ ۹۸ — ای فیض هدایتت مرا هادی راه
• شمارهٔ ۹۹ — ابنای زمان که در جهانند همه
• شمارهٔ ۹۶ — هر دل که غم عشق نهان است درو
• شمارهٔ ۱۰۰ — جمعی که درین بساط هستند همه
• شمارهٔ ۱۰۱ — یارب چو مرا خلعت خلقت دادی
• شمارهٔ ۹۵ — دارد دل زارم آرزوی رخ او
• شمارهٔ ۱۰۵ — یارب به رسالت رسول عربی
• شمارهٔ ۱۰۴ — گفتم صنما مرا پریشان کردی
• شمارهٔ ۱۰۳ — گفتم صنما بهر چه در هر نظری