شمارهٔ ۱۲ فضولی
فضولی بغدادی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سودای سر زلف تو دارم همه شب
اینست سبب که بی قرارم همه شب
چون شمع بیاد مهر رویت تا صبح
می سوزد دل در انتظارم همه شب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به عشق و علاقه‌ای عمیق به زلف معشوق اشاره می‌کند که باعث بی‌قراری او می‌شود. او مانند شمعی در انتظار دیدن چهره‌ی محبوبش، دلش می‌سوزد و این احساس تمام شب ادامه دارد.