شمارهٔ ۴۷ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از احساسات عمیق و درد دل خود می‌گوید. او تا زمانی که درد درونش تحمل‌پذیر است، به شادمانی و خوشی می‌پردازد. همچنین از ساقی می‌خواهد که بر آتش این درد آب بریزد و به او یک جرعه از شراب ناب بدهد تا تسکینی برای غمش باشد.