شمارهٔ ۵۷ فضولی
فضولی بغدادی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای بر همه عالم در احسان تو باز
اولی بتو عرض راز و اظهار نیاز
گر تو ننوازی که نوازد ما را
ما بنده تویی پادشه بنده نواز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به عظمت و مهربانی خداوند اشاره می‌کند و از او طلب یاری و رحمت می‌کند. او به خضوع و نیاز خود به پروردگار اشاره دارد و می‌گوید اگر خداوند به او توجه نکند، او همچنان بنده‌ای است که به محبت و نوازش خدا نیاز دارد. در واقع، این ابیات نشان‌دهنده‌ی وابستگی و نیاز انسان به لطف و رحمت الهی است.