شمارهٔ ۶ فضولی
فضولی بغدادی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای زلف تو سرمایه رسوایی ما
عشق تو بهار گل شیدایی ما
رخسار تو شمعیست که می افروزد
از پرتو او چراغ بینائی ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زلف معشوق اشاره می‌کند که عامل رسوایی اوست و عشق به معشوق را بهار و زمان شیدایی خود می‌داند. همچنین، زیبایی چهره معشوق را به شمعی تشبیه می‌کند که با نور خود بینایی و روشنایی زندگی او را تأمین می‌کند.