شمارهٔ ۶۱ فضولی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تصویر کشیدن حالتی از درد و عذاب ناشی از خیانت یا ناحقی است که بر شاعر رفته است. شاعر به چشمان خونریز معشوقه‌اش اشاره می‌کند و از این می‌گوید که با وجود بی‌گناهی‌اش، او همچنان مورد ظلم و ستم قرار گرفته است. مژه‌های او مانند تیغهایی تیز هستند که به دل شاعر آسیب می‌زنند و این احساس را منتقل می‌کند که عشق و آسیب در هم تنیده‌اند.