شمارهٔ ۷۳ فضولی
فضولی بغدادی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
داری همه شب دیده بیدار ای شمع
وز سوز جگر چشم گهربار ای شمع
می سوزی و می گذاری و می گریی
گویا که چو من جدایی از یار ای شمع
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این سطور به شمع تشبیه می‌کند که همچون او، شب‌زنده‌دار است و از غم جدایی می‌سوزد. او به سوزش دل و رنجی که از دوری یار احساس می‌کند، اشاره دارد و نشان می‌دهد که شمع نیز در خاموشی و سوختن خود، مثل او، بی‌تابی می‌کند.