شمارهٔ ۷۵ فضولی
فضولی بغدادی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عمریست که از بنفشه و سنبل باغ
دادست مرا دولت وصل تو فراغ
روشن شده از نظاره چشم تو چشم
تر گشته ببوی چین زلف تو دماغ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به عشق و وصل محبوب اشاره دارد. او می‌گوید که مدتی طولانی است که از زیبایی‌های طبیعی همچون بنفشه و سنبل بهره‌مند بوده، اما حالا با دیدن چشم‌های محبوبش، دنیایش روشن شده و بویی خوش از زلف او احساس می‌کند. به طور کلی، این ابیات احساس شادی و نشاط ناشی از عشق را بیان می‌کنند.