شمارهٔ ۸۲ فضولی
فضولی بغدادی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر سبزه تر که سر زدست از دل خاک
نوک مژه ایست از تحسر نمناک
گویا که شده خاک اسیران زمین
گریان ز غمی که دیده اند از افلاک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی و تازگی سبزه‌ها اشاره می‌کند و آن‌ها را نمادی از درد و حسرت خاک دانسته است. سبزه‌ها به نوعی گواهی بر رنجی هستند که زمین از افلاک متحمل شده و این رنج باعث اشک‌آلود شدن دل خاک شده است. به عبارتی، خاک به خاطر مشاهداتش از آسمان و تحولات آن، دچار غم و اندوه شده است.