شمارهٔ ۹۸ فضولی
فضولی بغدادی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای فیض هدایتت مرا هادی راه
دایم تو ز حال من به از من آگاه
شادم که دم سوآل و تقریر گناه
تو صاحب دعوی تو قاضی تو گواه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به فیض الهی می‌پردازد و از آن دعوت می‌کند که او را در راه هدایت راهنمایی کند. او احساس می‌کند که خداوند از حال او بهتر آگاه است و از این موضوع شادمان است. در نهایت، شاعر به نقش خداوند به عنوان قاضی و گواه اشاره می‌کند و به این نکته تأکید می‌کند که او تمام گناهان و خواسته‌های او را می‌داند.