رباعی شمارهٔ ۱۹ قاآنی
قاآنی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا دل به هوای وصل جانان دادم
لب بر لب او نهادم و جان دادم
خضر ار ز لب چشمهٔ حیوان جان یافت
من جان به لب چشمهٔ حیوان دادم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از لحظه‌ای عاطفی و عاشقانه صحبت می‌کند که با معشوق خود وصالی دلپذیر دارد. او با اشتیاق لب بر لب معشوقش می‌گذارد و جان می‌دهد. شاعر اشاره می‌کند که اگر خضر (نماد زندگی و بقا) از چشمه حیوان جان می‌گیرد، او نیز جانش را به معشوق و شیرینی وصال می‌بخشد. در کل، این اشعار به بیان عشق و فداکاری از سوی شاعر می‌پردازد.