رباعی شمارهٔ ۲۰ قاآنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از تجربه‌های خود صحبت می‌کند. او شب گذشته به باغ نواب رفته و امروز به محضر حضرت عرض سلام کرده است. باغ به دلیل نبود آب، خالی و بی‌حالت بوده و شاعر از خجالت این وضعیت، خود به آب تبدیل شده است. این موضوع نشان‌دهنده‌ی احساسات عمیق شاعر و ارتباط او با محیطش است.