رباعیات — قاآنی
فهرست شعرها
- رباعی شمارهٔ ۱ — از کشت عمل بس است یک خوشه مرا
- رباعی شمارهٔ ۲ — دوشینه فتادم به رهش مست و خراب
- رباعی شمارهٔ ۴ — تا قبلهٔ ابروی تو ای یار کج است
- رباعی شمارهٔ ۵ — ابروی کجت که دل برو مشتاقست
- رباعی شمارهٔ ۳ — این دل که به شهر عشق سرگشتهٔ تست
- رباعی شمارهٔ ۹ — گر چرخ جفا کرد چه می‌باید کرد
- رباعی شمارهٔ ۸ — تا دل به برم هوای دلبر دارد
- رباعی شمارهٔ ۱۰ — زلفین سیه که بر بناگوش تواَند
- رباعی شمارهٔ ۱۱ — در میکده مست از می نابم کردند
- رباعی شمارهٔ ۱۲ — یک عمر شهان تربیت جیش کنند
- رباعی شمارهٔ ۱۳ — آشفته سخن چو زلف جانان خوشتر
- رباعی شمارهٔ ۷ — آمد مه شوال و مه روزه گذشت
- رباعی شمارهٔ ۶ — آراسته جنتی که این روی منست
- رباعی شمارهٔ ۱۵ — بر روز ستاره تا کی افشانی بس
- رباعی شمارهٔ ۱۴ — آن نرگس مست فتنه‌انگیز نگر
- رباعی شمارهٔ ۱۸ — با آنکه هنوز از می دوشین مستم
- رباعی شمارهٔ ۱۶ — تا یار مرا ربوده از هستی خویش
- رباعی شمارهٔ ۱۷ — گفتم به زن نظام کای لولی شنگ
- رباعی شمارهٔ ۲۰ — صدرا دیشب به باغ نواب شدم
- رباعی شمارهٔ ۱۹ — تا دل به هوای وصل جانان دادم
- رباعی شمارهٔ ۲۱ — گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم
- رباعی شمارهٔ ۲۲ — بگذار که خویش را به خواری بکشم
- رباعی شمارهٔ ۲۳ — تا دست ارادت به تو دادست دلم
- رباعی شمارهٔ ۲۵ — تاکی غم زید و گه غم عمر خوریم
- رباعی شمارهٔ ۲۶ — شوخی که بیاض گردن روشن او
- رباعی شمارهٔ ۲۸ — نه باده نه جام باده ماند باقی
- رباعی شمارهٔ ۲۴ — بگذارکه تا می خورم و مست شوم
- رباعی شمارهٔ ۲۷ — تو مردمک چشم من مهجوری