شمارهٔ ۴۰ - این نوع شعر را مضمن قبیح گویند و جز در هزل نیاید قائم مقام فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن ظاهراً شعری است که به بررسی موضوعاتی مانند عشق، تلاش و عبودیت می‌پردازد. در آن به شخصی به نام حسین بن مستو اشاره شده و بر کوشش در راه محبت و رسیدن به کمال تأکید می‌شود. شاعر با زبانی شاعرانه از مسائلی چون شب و روز، و دعا و به قهر و بخشش صحبت می‌کند. در نهایت، از افرادی که منکر این محبت هستند، انتقاد می‌شود.