شمارهٔ ۴۳ غالب دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسی شدید و عمیق صحبت می‌کند که مانند سوختن و زخم زدن به اوست. او بیان می‌کند که این احساسات به حدی شدید است که حتی ذهنش (مغزش) تحت تاثیر قرار گرفته و در حالی که او را به عطر و زیبایی‌ حقیقی دعوت می‌کنند، در عین حال دچار پریشانی و اضطراب شده است.