شمارهٔ ۵۹ غالب دهلوی
غالب دهلوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بازی خور روزگار بودم همه عمر
از بخت امیدوار بودم همه عمر
بی مایه به فکر سود ماندم همه جا
بی وعده در انتظار بودم همه عمر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از زندگی پر از ناپایداری خود سخن می‌گوید. او خود را مانند بازیچه‌ای می‌داند که تحت تأثیر سرنوشت و بختش قرار دارد. او همیشه امیدوار بوده اما در عین حال بدون منابع و امکانات، منتظر سود و فایده‌ای بوده است. در نهایت، بی‌هیچ وعده‌ای، در انتظار بهبود اوضاع زندگی‌اش مانده است.