بخش ۱۱ - فی صفة الریا قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد خودپرستی و ریاکاری در دین می‌پردازد. شاعر می‌گوید هر کسی که به دنبال مقام و ریاست باشد، در حقیقت دشمن دین است. او به تمایلات دنیوی و خودنمايي اشاره می‌کند و آنها را زشت و ناپسند می‌شمرد. حب دنیا باعث می‌شود انسان به کبر و خودرایی دچار شود که این صفات در تضاد با ایمان و اخلاص هستند. در نهایت، شاعر تاکید می‌کند که برای رسیدن به حقیقت و دوست داشتن خدا، باید خود را نفی کرد و به جای خودنمایی، به عمق معارف دینی پرداخت.