انیس العارفین — قاسم انوار
فهرست شعرها
- بخش ۵ - فی النصیحه — «زمرة العشاق،قد قرب الوصال »
- بخش ۷ - فی سبب انشاء الکتاب — بنده را در عنفوان، دور از دیار
- بخش ۲ - فی نظم انیس العارفین — یا مغیث المذنبین معطی السؤال
- بخش ۱ - تمهید — منت خدای راجلت عظمته و علت کلمته،که بشعشعه انوار اسرار شموس، ارواح اقمار قلوب انسان را،یعنی سیارات سماوات نفوس ایشان را،بحکم قدم از عالم عدم موجود گردانید و خاکیان خطه امکان را بتشریف «و لقد کرمنابنی آدم » مشرف داشت،خرد خرده دان،که وزیر سلاطین ارواح
- بخش ۴ - فی الندامة و التأسف وفیه معارف کثیرا — ای دریغا! عمر من بر باد شد
- بخش ۳ - فی نعت سیدالمرسلین،صلوات الله و سلامه علیه — صدر عالم،آفتاب شرع ودین
- بخش ۶ - الحکایه فی حقیقة النفس — بود زنگی زاده ای، بی دین و داد
- بخش ۱۳ - فی معرفة الریا — هر کرا دلق ریا در بر بود
- بخش ۱۵ - در معرفت بخل — چون هوی بر حب دنیی شد مزید
- بخش ۱۱ - فی صفة الریا — هر کرا قصد حریم کبریاست
- بخش ۱۲ - حکایت — خارپشتی بد میان کوهسار
- بخش ۹ - فی صفة الاماره — هر دلی کو پیرو اماره شد
- بخش ۱۰ - فی معرفة العجب و الکبر و الحرص — یک صفت عجب آمد این اماره را
- بخش ۸ - فی معرفة، ماهیة النفس — مرحبا!ای سایل شیرین سؤال
- بخش ۱۴ - در معرفت عالم ریایی — عالمی را کین صفت بر سر زند
- بخش ۱۷ - در معرفت امل — کرده است از لطف خود یزدان ما
- بخش ۲۰ - در معرفت صفات القلب — مخزن اسرار ربانی دلست
- بخش ۲۳ - فی معرفة العشق و العقل و ادبارهما — حاکم مطلق،خدای ذوالجلال
- بخش ۲۲ - حکایت — داشتم یاری که مرد مرد بود
- بخش ۱۹ - فی حقیقة الکون العشق والعقل والروح والقلب — چون نظر از ذات بیچون قدیم
- بخش ۱۶ - حکایت — عارفی خوش گفت با مردی بخیل:
- بخش ۲۱ - حکایت در معرفت قلب — شیخ عالم، آفتاب اولیا
- بخش ۱۸ - الحکایة — بود در گیلان سپهبد زاده ای
- بخش ۲۹ - خطاب الشمع مع النار — شمع چون پروانه را معدوم دید
- بخش ۲۵ - فایده درین باب — آن همایون طایر فرخنده فال
- بخش ۲۶ - فی ارشادالعقل — بیش ازین غافل ز خود بودن چرا؟
- بخش ۲۴ - فی معرفت صفات روح قدسی — حق بر تحقیق، سلطان ازل
- بخش ۲۸ - الحکایة فی کمال العشق و التوحید — بود یک پروانه شوریده حال
- بخش ۳۰ - خطاب شمع با آتش — گفت با شمع آتش سوزان براز
- بخش ۳۱ - حکایت مرد مریض — ابلهی را علت درد شکم
- بخش ۲۷ - الحکایة فی معرفة العشق — بود در تبریز زیبا منظری
- بخش ۳۳ - فایده — بعد ازین از معدن «هل من مزید»
- بخش ۳۲ - حکایت استاد و شاگرد — بود استادی به غایت پرهنر