نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۷ - در معرفت امل قاسم انوار

قاسم انوار / انیس العارفین / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

کرده است از لطف خود یزدان ما

هر صفت چون گوی در چوگان ما

همچو گویی هر صفت گردان بود

لیک گردش در خور میدان بود

قدرتش چوگان و میدانش امل

این چنین رفتست تقدیر ازل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از لطف و نعمت‌های خداوند سخن می‌گوید و می‌گوید که هر صفت و ویژگی او مانند گوی‌هایی در یک چوگان است. همچنین بیان می‌کند که هر کدام از این صفات به گونه‌ای گردان و متغیر هستند، اما حرکت و چرخش آن‌ها مربوط به میدان زندگی و سرنوشت انسان است. به‌طور کلی، شاعر به قدرت و تقدیر الهی اشاره دارد که همواره در زندگی انسان موثر است.