شمارهٔ ۱۱۸ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
امشب شب آدینه و فردا رمضانست
تن در ذوبان آمد و جان در طیرانست
بر بند ره لقمه و بگشا ره دیدار
تن طالب نان آمد و جان طالب جانست
آن خواجه عزیزست و لطیفست و شریفست
آزاده و حی نیست، که صید حدثانست
خرسند از آنست که بر سفره ارزاق
هرچند که نانش نرسد، بر سر خوانست
من بنده شوقم، که براقیست سبک رو
پروانه عشقست، ولی شمع جهانست
چون جمله تویی، غیر تو کس نیست بتحقیق
هر جان که شناسا شود این جا همه دانست
رعنایی تو چشم ترا کور ابد کرد
رو وسمه خر، ای دوست، که این سرمه گرانست
کوری تو شد مانع راه تو وگرنه
چون ماه شب چارده آن دوست عیانست
گر زانکه شراب از خم توحید کنی نوش
در دیر جهان قاسم ما پیر مغانست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به شب آدینه و آغاز ماه رمضان اشاره دارد و با زبان شاعرانه احساسات عمیق روحانی و معنوی را منتقل می‌کند. شاعر بین جسم و روح تمایز قائل می‌شود، جایی که جسم به دنبال نان و نیازهای مادی است، اما روح در جستجوی معنای عمیق‌تری از جان است. او از زیبایی و لطافت الهی صحبت می‌کند و به غنای معنوی سفره‌ای که در پیش دارد، اشاره دارد. همچنین عشق و شوق را به مثابه براق و پروانه‌ای توصیف می‌کند، و در نهایت بیان می‌کند که حقیقت مطلق تنها در وجود خداوند است و او را به عنوان منبع نور و دانایی معرفی می‌کند. شعر در نهایت بر اهمیت شناخت و دیدار حقیقت تأکید دارد.