شمارهٔ ۱۲۵ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و دلبستگی به محبوب است. شاعر در آن احساسات آشفته و سرگردان خود را در پی محبوب بیان می‌کند و تصریح می‌کند که عشق مثل دریایی وسیع و عمیق است که جریان‌های مختلفی دارد. او به این نکته اشاره می‌کند که هر جا محبوب باشد، آنجا جنت واقعی اوست. همچنین تاکید می‌کند که نباید از دوست غافل شد و عشق را نادیده گرفت، چون در هر حالت و وضعیتی، عشق و محبت از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. در نهایت، شاعر می‌گوید که عشق، هرچقدر هم که دشوار باشد، نشانه‌ای از وجود شور و شوق است و حتی از درد و رنج ناشی از عشق نباید ترسی داشت.