شمارهٔ ۱۴۹ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ای دل و دلدار من، راه بوصل از چه روست؟
ای بت عیار من، راه بوصل از چه روست؟
هر دو جهان نام تو، قصه و پیغام تو
جرعه خور جام تو، راه بوصل از چه روست؟
ای بت دلدار من، کعبه و زنار من
واقف اسرار من، راه بوصل از چه روست؟
ای صنم چاره ساز، چاره بر دل نواز
راست بگو، کژ مباز، راه بوصل از چه روست؟
مرشد من، یار من، بحر من، انهار من
نور من و نار من، راه بوصل از چه روست؟
ای گل و گلزار من، مونس و غم خوار من
صاحب اسرار من،راه بوصل از چه روست؟
ای دل دارالعیار، مقصد این کار و بار
گنج ترا نیست مار، راه بوصل از چه روست؟
ای مه سیار من، وی شه ابرار من
ای سر و سردار من، راه بوصل از چه روست؟
مایه اقرار من، گلبن ازهار من
قلزم ز خار من، راه بوصل از چه روست؟
ای بت خون خوار من، ای گل و گلنار من
گرمی بازار من، راه بوصل از چه روست؟
ای صنم گل عذار، قاسم زار و نزار
گوید در انتظار: راه بوصل از چه روست؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به معشوق و محبوب خود خطاب می‌کند و از او می‌پرسد که راه رسیدن به او چگونه است. او با استفاده از تصویرسازی‌های زیبا و استعارات مختلف، از عشق و محبت سخن می‌گوید و به دوگانگی و تلاش برای رسیدن به معشوق اشاره می‌کند. شاعر همچنین به اهمیت و جایگاه معشوق در زندگی‌اش می‌پردازد و از او می‌خواهد که حقیقت راه وصال را بیان کند. این شعر حالتی عاشقانه و پر از احساسات عمیق دارد و تلاش برای درک و فهم عشق را به تصویر می‌کشد.