شمارهٔ ۱۶۲ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
رخسار تو چون آینه صورت و معنیست
در پرتو دیدار تو انوار تجلیست
از خاک کف پای تو هر بو که شنیدیم
لطفیست که در خاصیت باد صبا نیست
از بوی تو شد جان و دلم زنده جاوید
با نکهت طیب تو چه جای دم عیسیست
چون صورت و معنی تو در حد کمالست
جان و دل ما عاشق آن صورت و معنیست
در جمله احوال پرستیدن صورت
از نشائه ما نیست ولی نشائه ما نیست
یک جذبه ز حق آمد و دل برد بغارت
مجنون چه کند؟ کین کشش از جانب لیلیست
قاسم دل و دین داد بامید وصالت
در مذهب عشاق همین توبه و تقویست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جاذبه معشوق خود می‌پردازد و می‌گوید که چهره و معنی او در کمالند و عشق او در جان و دل شاعر اثر عمیقی دارد. او بر این باور است که عشق به معشوق تنها به صورت خلاصه نمی‌شود و فراتر از ظواهر است. همچنین، شاعر به تأثیرات معنوی و روحانی عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که این عشق، دل او را تسخیر کرده و او به امید وصال به معشوق، جان و دل خود را فدای عشق کرده است. در نهایت، او از توبه و تقوی در مذهب عشق سخن می‌گوید.