شمارهٔ ۲۳۷ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
ز ذوق عالم عرفان کجا خبر دارد
کسی که همت دون،فکرمختصردارد؟
کسی بوصف نکو راه یابد اندر دل
اگر بحسن و لطافت رخ قمر دارد
بگو بواعظ ما: دین خود نگه می دار
بشرط آنکه دلت زین متاع اگر دارد
بهیچ حال بجز دوست سر فرو نارد
دلی که از صفت عاشقی خبر دارد
مگوزحسن ولطافت بپیش خواجه خطیب
که غیر عالم تو عالمی دگر دارد
کمر نبنددهرگز بچست و چالاکی
کسی که باغم او دست در کمر دارد
بحسن دلبر ما کیست در جهان،قاسم؟
هزار شیوه شیرین چون شکر دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به مسأله عرفان و عشق عمیق اشاره می‌کند. او می‌گوید که کسی که در دلش عشق و همت راستین وجود دارد، به درک عمیق‌تری می‌رسد. برای فردی که دلش از عشق پر است، زیبایی و لطافت ظاهری کمتر اهمیت دارد. در این راستا، شاعر خواسته است تا به واعظان یادآوری کند که دین واقعی باید با دل و احساس همراه باشد. او تأکید می‌کند که برای دستیابی به درک واقعی، باید از غیر دوست دل برداشت و بر دلبر خود تکیه کرد. در نهایت، شاعر از شیرینی و زیبایی عشق و معشوق سخن می‌گوید که هیچ چیز دیگری نمی‌تواند با آن مقایسه شود.