نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵۸ قاسم انوار

قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مرا گر اندرون پر نار باشد

ز عشق آن بت دلدار باشد

دلم در عشق بگریزد قیامت

در آن وقتی که دارا دار باشد

زبون گردد ازین عشق جگر سوز

اگر خود حیدر کرار باشد

چو زلف و روی او بینند مستان

همه شب تا سحر زنهار باشد

مرا گر عقل، اگر جانست، اگر دل

فدای آن بت عیار باشد

نباشد دل زمانی از تو خالی

اگر در خرقه و زنار باشد

از آن شربت،که قاسم کرد ترکیب

مگر در کلبه عطار باشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و محبت به معشوق است. شاعر از احساسات عمیق و عذاب‌های ناشی از عشق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که اگر دلش پر از آتش عشق باشد، این عشق او را به قیامت می‌کشاند و اگرچه ممکن است در عشق به درد و رنج دچار شود، اما همچنان به معشوق افتخار می‌کند و او را می‌پرستد. شاعر همچنین اشاره می‌کند که هیچ وقت دلش از یاد معشوق خالی نمی‌شود و حتی در سختی‌ها و مشکلات نیز عشق او برایش اولویت دارد. این عشق آن‌قدر قوی است که حتی عقل و جانش را نیز فدای معشوق می‌کند.