شمارهٔ ۲۷۵ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
روی هرکس که باندازه مرآت آمد
بعد ازین نوبت موسی و مناجات آمد
«یوم تبیض و تسود وجوه »گفتند
معنی نفی مگویید،که اثبات آمد
روی ناخوش نتوان گفت که زیباو نکوست
روی نیکو چه توان گفت که جنات آمد؟
هر که دید آن رخ نیکو بمرادی برسید
روی زیبای تو چون قبله حاجات آمد
دل ما ساکن درگاه تو خواهد بودن
عزتش دار، که از بهر مراعات آمد
زهد و تقوی و ورع جمله مقامات نکوست
لیکن اخلاص و یقین مخلص طاعات آمد
قاسمی،قصه ترتیب نگه باید داشت
اول «الحمد» پس آنگاه «تحیات » آمد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به وصف زیبایی و مقام والای الهی می‌پردازد. شاعر اشاره دارد که هر فردی که به اندازه‌ای پاک و مخلص باشد، می‌تواند به قرب الهی دست یابد. روز قیامت، روزی است که چهره‌ها یا سفید می‌شوند یا سیاه. در این روز، زیبایی‌های واقعی نمایان می‌شود و بر کسی که به حقیقت زیبایی و معنویات دست یافته، مشخص می‌شود. شاعر بیان می‌کند که دل او باید در درگاه خداوند ساکن باشد و جز خلوص و یقین، هیچ چیز دیگری در عبادت ارزشمند نیست. در نهایت، او به نحوه نگرش صحیح در عبادت اشاره می‌کند که باید با حمد و سپس تحیات آغاز شود.