نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۲۶ قاسم انوار

قاسم انوار / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

روی زیبای تو چون شمع صفا خواهد بود

دل آشفته ما مست بلا خواهد بود

دارد امید دل من بخداوند کریم

هر بلایی که رسد عین عطا خواهد بود

هر گروهی بسبیلی بخداوند روند

راه ما شیوه تسلیم و فنا خواهد بود

در قیامت که سر از خاک لحد برداریم

دل شوریده ما مست لقا خواهد بود

گر دل را برضای تو بصد پاره کنند

دل ما بر سر تسلیم ورضا خواهد بود

دل ما ملک تو آمد، بکرم خوش دارش

مالک الملک تویی، ملک ترا خواهد بود

قاسمی، غیر خدا دل نتوان داد بکس

هر کجا هست خدا هست و خدا خواهد بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق و عشق به خداوند می‌پردازد. شاعر از زیبایی و صفای دل معشوق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که دل آشفته او به محبت خداوند امیدوار است و هر بلایی را نعمت می‌داند. او به تسلیم و فنا در برابر خداوند تأکید می‌کند و در روز قیامت امید دارد که دلش در دیدار خدا شاد و مست خواهد بود. همچنین، شاعر بیان می‌کند که حتی اگر دل را به چند پاره کنند، باز هم در تسلیم و رضا نسبت به خداوند باقی خواهد ماند. در نهایت، او تأکید می‌کند که تنها مالک و قیم دل او خداوند است و در هر جایی که خدا باشد، حقیقت وجود نیز خواهد بود.