نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴۷ قاسم انوار

قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از خم صفا باده چون قند بیارید

بانغمه نوروز و نهاوند بیارید

هر چند که بس نادر و نایاب و عزیزست

ای ساده دلان،یک دل خرسند بیارید

توت،ارچه لطیفست،ولی موجب صفراست

آلوی بخارا ز سمرقند بیارید

دردست داوی دل بیچاره درویش

از پند مگویید ولی بند بیارید

والله و یمین الله!ما رو بتو داریم

از بهر قسم مصحف سوگند بیارید

در جام محبت نه خمارست و نه مستی

از چند مگویید،که هر چند بیارید

قاسم،می ابلیس همه حیله و زرقست

جامی می توحید خداوند بیارید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف لذت‌ها و خوشی‌های زندگی می‌پردازد. او از خواندن باده و موسیقی در جشن نوروز صحبت می‌کند و به ساده‌دلانی که دنبال شادی هستند، توصیه می‌کند که دل خرسند و خوشی بیاورند. همچنین، او به زیبایی‌های خاص مثل میوه‌ها اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که گرچه چیزهای نایاب و ارزشمندی هستند، اما علاقه به خوشی و شادی از همه چیز مهم‌تر است. شاعر تأکید می‌کند که در محبت واقعی نه نشئگی وجود دارد و نه بی‌خوابی، بلکه عشق و صفا را باید در دل‌ها جستجو کرد و از حیله‌ها و فریب‌ها پرهیز کرد. در نهایت، او دعوت به عشق و توحید خداوند می‌کند.