شمارهٔ ۳۴۶ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به درخواست زیبایی و نوشیدن می ناب (شراب خالص) از خم صفا اشاره دارد. شاعر از معشوقه‌اش می‌خواهد که اگر شمع نمی‌آورد، مهتاب را بیاورد تا روشنایی دل و جانش را بیافروزد. آن ماه حجازی به عنوان محراب دل و جان توصیف شده و زلف‌های پریشانش آیات زیبایی هستند. شاعر از عشق و عطش دل سخن می‌گوید و از دیگران می‌خواهد خبری از معشوق بیاورند. او به دردی اشاره می‌کند که اگر درمانی برای آن وجود داشته باشد، نیاز دارد و از دیگران می‌طلبد که با شتاب برای او جامی از زیبایی و شفافیت بیاورند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که توحید و زندگی واقعی در دل و جانش با می ناب پیوند دارد و می‌خواهد چند جام دیگر نیز از آن می بیاورند.