شمارهٔ ۳۸۲ قاسم انوار
قاسم انوار / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
اگرچه خسرو عالم شوی و گر فغفور
بنام نیک توان بود در جهان مشهور
خلیفه زاده حقی بصورت و معنی
بپنج روزه فانی چرا شوی مغرور؟
شراب خاص خدا نوش کن، که نوشت باد!
چه جای بانگ دف و نای و نغمه طنبور؟
خدای یار همه عاشقان رهرو باد!
بحق جعفر صادق، بعزت طیفور
کسی کجاست بعالم که عذر من خواهد؟
شبست و نعره مستی و موسیم بر طور
تو خوش بخفته بخوابی و یار بیدارست
قسم بجان تو، ای جان، ندارمت معذور
ز روی عقل عیان چشم قاسمی دیدست
حبیب چون مه تابان، رقیب ازین در دور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعرگونه به موضوعات تواضع، عشق و حقیقت پرداخته است. شاعر به انسان‌های بزرگ و قدرتمند اشاره می‌کند و هشدار می‌دهد که نباید مغرور شوند، چرا که زندگی فانی و زودگذر است. او به نوشیدن شراب و خوشی‌های مختص خدا دعوت می‌کند و تأکید می‌کند که صدای ساز و موسیقی برای او در جایگاهی نیست. همچنین به عشق و بیداری اشاره می‌کند و به انتظار یار، تأملاتی در مورد عقل و عشق ورزی دارد. در نهایت، شاعر حسرت دوری معشوق را بیان می‌کند و تأکید بر زیبایی و درخشانی او دارد.