شمارهٔ ۴۰۳ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احوال عاشقان و جان‌های مستغرق در عشق می‌پردازد. شاعر از حال و هوای غزل و دلکش بودن آن صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که همه جان‌ها در واقع یکی هستند. او عاشقانی را توصیف می‌کند که در می‌خانه غرق می‌شوند و رازها و معرفت‌ها را در دل خود دارند. همچنین مطرح می‌شود که برای جستجوی حقیقت، باید تلاش‌ کرد و از خواسته‌های دنیوی گذشت. در پایان، اشاره‌ای به مقام بلند خداوند و بی‌نهایت بودن او می‌شود.